Baktım böyle konu yoktu..Biraz yazayım dedim..
Ailemizin kıymetini ne kadar biliyoruz? Bunu onlardan uzaklaştıkça anlarız..
Bir sabah kahvaltısını, anne fırçasını, baba nasihatını bu denli çok özlenebileceğini askere gidince anladım =)
Aile sağlık gibidir bence.. Kaybettiğimizde anlıyoruz..
Aile hersey demek ..
Biz insanoglu illa birseyi kaybedince kiymetini anliyoruz ..
Ailemle aslinda cok ayrilik yasadak, ya Türkiyeye giderler veya hacca ama niyeyse bu sonki ayrilik bana cok koydu ..
Samet abi seninkinin yaninda benimki hic birsey degil ama 2 ay bana 2 yil gibi geldi bu sefer senin durumunu hic düsünemiyorum bile : )
Annemi babami bu kadar özledigimi hatirlamiyorum ..
Eve geliyorum ev bom bos, hosgeldin yavrum diye kapidan karsilayanda yok ah ahh günleri sayiyorum artik : )
Iyiki varlar, Allah onlari basimizdan eksik etmesin ..
Amin..
Anlıyorum durumunu, belki zaman geçtikçe bir şeylerin farkına varıyoruz.. Yada her ayrılık üstüne bir şey katarak dahada ağırlaşıyor..
Benimkisi çok farklı.. 15 ay ayrı kalıyorum ve hiç tanımadığım ve 5 para etmez kişilerden hakaret, zamanı geldiğinde dayak yiyorum : )
Ama bir yandanda olgunlaştırıyor bu ayrılık.. Askerlikten önce hayata bakışım farklıydı şimdi daha farklı..
Öyle şeyleri özledimki anlata anlata bitiremem.. Daha önce buraya koyduğum ufak bi şiirimle anlatayım
Sabah kalkarım 5.30da
Rüyalarımın tam ortasında
Özlerim annemi
Sabah kahvaltısnda
İştimaya girince
Tekmilimi çekerim
Komutanı görünce
Babamı özlerim
Param olmayınca
Dertlerimi çiğnerim
Yalnız bir köşede
Kardeşimi düşlerim
Yat yoklaması gelince
Bir hüzne girerim
Aynaya bakınca
Sivil sameti özlerim =)
O tarz bende doğuştan var
Evet dediğin doğru..
