06-10-2008, 11:42
Adam günün yorgunluğu üzerinde, perişan bir vaziyette IETT durağında
otobüs beklemektedir. Nihayet uzun bir zaman sonra beklediği güzergâhın
aracı gelir ve biletini attıktan sonra arka taraflara doğru ilerlemeye
baslar. Bir, iki adim ilerisindeki çift kişilik koltuğun bos olanına doğru
ilerler; tam oturacağı sırada engelleyici bir ses tonu onu durdurur:
- Buraya oturamazsın! Ben kimim biliyor musun?
- Kim olduğunuzu bilmeli miyim?
- Ben Yrd. Doç. falan kişiyim.
- Evet?
- Benim gibi kıdemli birinin yanına oturamazsın!
- Size bir soru sormak istiyorum. Siz Yrd. Doçentlik unvanınızdan sonra ne
olacaksınız?
- Doçent.
- Peki sonra?
- Şayet başımıza bir şey gelmezse Profesör.
- Daha sonra?
- Belki zor ama, Ordünaryus Profesör.
- Evet... Peki bu dereceden sonra?
- Hiiç...
- Ben şimdiden 'hiç'im; lütfen müsaade edin yanınıza oturayım...
- !!?
otobüs beklemektedir. Nihayet uzun bir zaman sonra beklediği güzergâhın
aracı gelir ve biletini attıktan sonra arka taraflara doğru ilerlemeye
baslar. Bir, iki adim ilerisindeki çift kişilik koltuğun bos olanına doğru
ilerler; tam oturacağı sırada engelleyici bir ses tonu onu durdurur:
- Buraya oturamazsın! Ben kimim biliyor musun?
- Kim olduğunuzu bilmeli miyim?
- Ben Yrd. Doç. falan kişiyim.
- Evet?
- Benim gibi kıdemli birinin yanına oturamazsın!
- Size bir soru sormak istiyorum. Siz Yrd. Doçentlik unvanınızdan sonra ne
olacaksınız?
- Doçent.
- Peki sonra?
- Şayet başımıza bir şey gelmezse Profesör.
- Daha sonra?
- Belki zor ama, Ordünaryus Profesör.
- Evet... Peki bu dereceden sonra?
- Hiiç...
- Ben şimdiden 'hiç'im; lütfen müsaade edin yanınıza oturayım...
- !!?