Anadolu Forum

Erimek…
Sessiz sessiz erimek…
Paramparça olarak erimek…

Bir kar tanesi gibiyim;
Soğuk bir yel eserde savurur beni oradan oraya…
Kıpır kıpır yüreğimle,
Gene seni düşünüyorum…
Neden düşünüyorum seni bunu da bilmiyorum inan.
Ben seni sensiz yaşadım,
Ruhumda sığınak ararken…
Bir kitabın tozlu sayfalarına hapsedeceğim o eski beni…
Saklayacağım duygularımı, o kitabi açmaksızın…

Yıllar yılı ardına sığındığım kalbim,
O sözleri bana söylediğin an;
Hayal kırıklığında yüzen bir adamdım artık…
Avutmuşum meğer kendimi,
Aylar boyunca…

***

Bir anda oldu her şey…
O rüzgara kapılmak için bir an yeterli değimlidir zaten…
Güzel anları paylaşarak yaşamak mutlu eder insanı.
Ben o anları yalnız yaşıyordum artık…
Sensiz yürüyordum o ıhlamur kokan bahçe…
Elimde yüreğim, dolaşıyorum…
Sessizce...

***
Bir kar tanesi gibiyim…
Göz yaşlarımı saldım yanaklarıma.
İki kuruşa satmaya kalktım,
Almadı kimse…
“Biz bunu alamayız,
Sen biliyorsundur kime vereceğini.
Ama biz alamayız” dediler…

***
Bir kar tanesi gibiyim…
Güneşi görür gibi, seni görünce eriyorum…
Erimek iyi gelir belki diye,
Doya doya sana bakıyorum.
Ama ne fayda.
Tam tersine kalbim parçalanıyor.

Bir maske geçirdim yüzüme artık.
Sansın ki herkes;
“Bu genç hiç değişmemiş,
Yaşadıkları yıpratmamış…
Aferin çocuğa…”
Ama o maskenin altını sadece ben görüyorum.
Aynaya her bakışımda,
Parça parça oluyor hayatım, geçmişim, herşeyim…

***
Bir kar tanesi gibiyim.
Suskunum…
Durgunum…
Gün geçtikçe eriyorum…
Ama kimseler bilmiyor…
Çünkü ben bir kar tanesiyim…
Sensizlik eritiyor beni.
Sensizlik...
SEN...


Ümit
Beni ağlattığın gibi sende ağla!

Yıllar yılı ardına sığındığım kalbim,
O sözleri bana söylediğin an;
Hayal kırıklığında yüzen bir adamdım artık…
Avutmuşum meğer kendimi,
Aylar boyunca…

emeğinize sağlık

Boşa geçen aylara inat dimdik ayakta...

est ben teşekkür ederim...