12-11-2008, 14:59
Yatsı ezanına birkac dakika vardı.
Camiye gitmek üzere son hazırlıklarımı yapıyordum.
O sırada kapının zili caldı. Kapıyı actım.
Karsımda uzun zamandır görmedigim bir dostum.
Beni ziyarete gelmis. Selamlasıp, kucaklastık. Buyur ettim.
Cay esliginde uzun bir sohbet icin salona gectik.
Muhabbet gercekten koyu idi.
Nasıl gectigini anlayamadıgımız üc koca saatin ardından misafirim gec oldu, bana müsade diyerek noktayı koydu ve kalktı.
Sokagın basına kadar eslik etme teklifime, memnun olurum cevabını verdi.
Birlikte cıktık. Sokagın basına vardıgımızda simdi ayrılık vakti.
Ben gidiyorum, ta ki benden hayırlısı gelsin insALLAH diyerek elini uzattı.
Kucaklasırken, dostumun ettigi duaya alıskanlıkla amin dedim.
Ve arkadasım sokagın kösesini döndü gitti...
Eve dönerken, arkadasımın veda sözleri takıldı aklıma. Ben gidiyorum ta ki benden hayırlısı gelsin. Düsündüm, düsündükce ürperdim. Bu bir dua idi.
İlk kez duydugum yaman bir dua.
Gayri ihtiyari birkac kez tekrarladım. Sıcacık duygularla doldum.
Bir sey tarafından kusatılmıstım.
Bütün benligimi dolduran güzel bir sey.
Ertesi gün ilk isim arkadasımı telefonla aramak oldu.
Nedir, nereden duydun diye sordum.
Bu özlü duadan cok etkilendigimi anlayan dostum, Hz. İsa Aleyhisselam'ın, Peygamber Efendimiz'in gelecegini müjdeledigi duaymıs bu dedi.
Ne güzel dua imis! Tuttum bu duayı dedim.
Güldü ve o halde his bırakma.
Ayrıca vesile ol, baskaları da tutsun diye cevap verdi ve bana bir hayır kapısı aralayarak telefonu kapattı.
Ben gidiyorum, ta ki benden hayırlısı gelsin insALLAH.
Tutmustum bu duayı. Bırakmaya da niyetim yoktu.
İste giden gitmisti. Hayırlı bir insandı giden.
Fakat, gelmesi icin dua edilen daha hayırlı kimdi ya da neydi?
Bir insan? Bir haber? Yoksa yeni bir gün, yeni bir gece mi?
Bir insan ise ya da bir haber, beklemeye deger.
Gündüz ya da geceyse hayırlı olan, geri bırakmamaya, ihya etmeye degerdi.
Tutmustum bu duayı.
Günler günleri kovaladı, hayırlar hayırları...
Dua halen zihnimi mesgul ediyor.
Ben de dostumun tavsiyesine uyarak, isitmeyenlere bu duayı duyurmakla vazifeli oldugumu hissediyor, fırsat dogdukça vazifemi ifa ediyordum.
Kim bilir, daha ne kadar böyle duyulmamıs sözler, dualar vardır.
Ve kim bilir ne kadar yitip giden...
Unutulmus sözler, dualar gibi yitip gitmemek icin, giderken kendisinden daha hayırlısı icin dua eden dostlara kulak vermekten baska care var mı?
Ve hayır dileyen bütün sözlere.
Her sabah namaz uykudan hayırlıdır diye seslenen müezzin hayra cagırır.
Yanlıs bir adımda kalbin derin bir yerinde uc veren sızı hayra cagırır. Hayır her adımdadır.
Can kulagını acık tutana...
Ninelerimiz, evin catısında ötüp duran kargaya, hayrola karga, hayır isen öt, ser isen git derler, karganın agzından hayrı cagırırlardı. Dedelerimiz, ters giden, sarpa sarmıs islerini hayırlısı olur insALLAH der, bir cırpıda asıverirlerdi.
Simdi hayra sarılıp hayır dileyenler ne kadar az.
Daha hayırlısı onun icin mi gelmiyor ne?
Ve simdi ben gidiyorum. Ta ki benden hayırlısı gelsin...
Alıntı...